Num. 10 - De bazuin klinkt!
Preek Rijnsburg, 21 juni 2026
Tekst: Num. 10:1-10
Geliefde gemeente van onze Heer Jezus Christus,
[#1] Als je ’s morgens je bed uit moet komen, klinkt het geluid van je wekker.
Een oproep om op te staan, om aan het werk te gaan. [Fluitje / Fietsbel]
Wanneer het zondag is klinken hier in Rijnsburg om 9:15u en 16:45u de kerkklokken.
Een oproep om te komen naar Gods huis en zijn Woord te horen!
Aan het begin van de maand klinkt de sirene. Gelukkig als test.
Maar in Oekraïne klinkt die sirene als een waarschuwing om te gaan schuilen.
We lazen net in de bijbel over dat eens de bazuinen zullen klinken.
Als Jezus Christus weerkomt: dan zullen de engelen op de bazuin blazen.
Hoe zul je dan reageren? Wat zal dat dan betekenen?
Vandaag horen we over de trompetten uit het boek Numeri.
Wat kunnen we daarvan leren? Waarom werden die gegeven? Wat zeggen ze je?
[#2] Eerst even de vraag: waar zijn we?
In Numeri 10 zijn we gekomen op het laatste moment dat het volk bij de Sinaï is.
Vanaf Exodus 20: dat God begon te spreken, in de tien woorden, waar stond:
‘Ik ben de Heer uw God’, tot nu heeft de HEER zijn regels en instructies gegeven.
Net voordat ze weggaan, en ze trekken door de woestijn naar het beloofde land,
klinkt weer dit woord van God ‘Ik ben de HEER uw God’. De God van het verbond.
Deze uitspraak omkadert heel de wetgeving van de Heer, al zijn woorden.
Al zijn aanwijzingen om de tabernakel te bouwen: de plek waar Hij dichtbij is.
Wanneer dit volk, dat van de slavendienst in Egypte bevrijd is, geordend is,
wanneer ze weggaan: zal er op de trompet geblazen moeten worden.
Logisch dat als laatste verteld wordt dat die trompetten er moeten komen.
Het is de menselijke reactie, op wat hiervoor beschreven wordt.
Dat God zelf het moment van vertrek aan zal geven. Wanneer de wolk optrekt.
De wolk liet Gods aanwezigheid zien, de vuurkolom gaf licht in de nacht.
De wolk hing boven de tabernakel als ze stil stonden, maar geeft dus ook vertrek aan.
Dan moet er door de priesters een luid signaal worden geblazen en gaan ze op weg.
[#3] God zegt tegen Mozes: maak twee trompetten.
Het materiaal is zilver, dus kostbare trompetten, zuivere trompetten.
Ze moeten van gedreven zilver zijn: dat wijst op de manier waarop ze gemaakt werden.
Gedreven kun je ook vertalen met: met de hand geslagen, zo werden ze gemaakt.
Hoe ze er dan uitzagen? In tegenstelling tot de sjofar, de ramshoorn: waren ze recht.
Een korte metalen buis, met een klokvormig einde.
Zo zijn deze trompetten ook gevonden op afbeeldingen.
Je moet ze niet verwarren met de muziekinstrumenten van de tempel.
Dit zijn eigenlijk oproep en alarm trompetten die alleen door de priester gebruikt werden.
En dan volgt er een lijstje met momenten waarop ze gebruikt werden:
Als beide trompetten geblazen worden dan moet ieder bij de ontmoetingstent komen.
Als er op één geblazen wordt hoeven alleen de leiders te komen.
Als er luid geblazen wordt, dan is het het teken dat ze op moeten trekken.
Er kan ook geblazen worden als er vijanden aankomen,
en tenslotte als er een offer gebracht wordt en bij feestdagen.
[#4] Het eerste gebruik is dus om het volk te verzamelen.
Om samen te komen om te luisteren naar wat God te zeggen heeft.
En voor de leiders om samen instructies te ontvangen voor het volk.
Het is bijzonder dat alleen de priester op deze trompet mag blazen.
Hij die tussen God en mensen staat, bemiddelt tussen God en mens.
Zoals we vorige week zagen hoe hij de zegen op kon leggen: God gaat mee!
Zo zien we hier dat hij namens God ook een oproep doet.
Namens God laat hij zien dat hij iets verwacht van het volk.
Dat ze in beweging komen.
Nog steeds kun je zeggen dat God je roept, al is het niet door trompetten.
Maar wel dat als je ’s morgens wakker wordt dat je dan de dag ook met Hem begint.
Dat je in ieder geval op vaste momenten luistert naar zijn stem. Hem zoekt.
Door je bijbel of dagboekje open te doen. Door je handen te vouwen en te bidden.
Dat je op zondag naar Gods gemeente komt: om de zegen te ontvangen.
Om elkaar te ontmoeten, met elkaar mee te leven. Gods Woord te horen, Hem te prijzen.
In die zin hebben kerkklokken een mooie functie: ze laten horen dat je geroepen wordt.
Alleen de priesters mochten de trompetten blazen: het is juist een taak voor de leiders.
Dat zij ook anderen oproepen om trouw te zijn. Om te luisteren naar Gods stem.
Daarbij kan het online, maar als daar geen goede reden voor is: doe dat dan niet.
God roept je samen onder zijn woord. Om je een weg te wijzen, te leren,
te bemoedigen en met elkaar God groot te maken.
Je mag als het ware in de trompet de stem horen van Jezus: volg mij!
Wat doe jij? Wat kies jij?
Hoor je het en kom je in beweging, of ben je traag en raak je achterop?
[#5] De tweede functie is dat er geblazen wordt als ze op gaan breken.
Net hiervoor is beschreven hoe de wolk boven de tabernakel hing.
Zodra de tabernakel was opgebouwd, hing de wolk erboven.
Zagen de Israëlieten overdag de wolk en zagen ze ’s nachts de vuurkolom.
Steeds wanneer de wolk optrekt, trekken ze verder en als hij blijft, blijven ze.
Een dag, een maand of een jaar. Maar als ze gaan klinkt er een luid signaal.
Waar het eerste signaal meer legato, langdurig klopt, klinkt dit staccato:
Stoten die achter elkaar klinken.
En moesten eerst de afdelingen aan de oostkant opbreken.
Vervolgens aan de zuidkant. Wie de plattegrond van Num 2 in zijn hoofd heeft snapt het.
Want daarna kan de tabernakel opgebroken worden.
En (al staat het hier niet) dan konden de stammen in het westen en noorden gaan.
Ze volgen de aanwijzingen van de Heer en gaan op weg.
Maar wie verder leest in Numeri die ziet dat het helemaal niet zo goed gaat.
God wil hen leiden naar het beloofde land. Maar het volk durft niet.
Gaat mopperen, kiest tegen God, laat zich niet leiden en blijft 40 jaar in de woestijn.
Zo’n directe leiding, zoveel aanwijzingen … en toch horen ze het niet, of luisteren ze niet.
Je kunt je afvragen hoe dat vandaag gaat. We zijn allemaal mensen onderweg.
God zegt niet via een trompet wanneer je moet vertrekken, of wanneer je moet blijven.
Maar zijn zegen is over ons. Hij waakt over ons gaan en ons komen.
Eens zal de bazuin wel weer klinken. Als het moment van de grote aankomst is.
Wanneer Jezus wederkomt. Maar wanneer zit je nu op de goede weg? Hoor je zijn stem?
Als het gaat over je baan; je relatie; je tijdsbesteding; omgang met de schepping?
Als het gaat over school of studie, omgang binnen de familie, vrienden of buurt?
Soms is het heel duidelijk: horen we Gods stem in zijn woord, in zijn geboden.
Wat Hij van je vraagt: denk aan de aanwijzingen in de wet.
Of bijv. Ef 5 hoe je als man, vader en werkgever/werknemer iets van Jezus kan laten zien.
Hoe je als vrouw, als moeder, als kind, als leraar of leerling zijn richting kan volgen.
Soms is het meer zoeken: Heer, wijs mij uw weg! Wat vraagt U van mij?
Maar wanneer God dan een weg wijst. Wanneer het heel duidelijk is, is de vraag:
Laat je je leiden, ga je aan Gods hand? Of ben je koppig en eigenwijs, wil je niet horen?
We bidden: laat uw wil worden gedaan; leidt ons niet in verzoeking.
Een gebed dat we dagelijks nodig hebben.
Waarbij we niet een gemeente zijn die elkaar de maat neemt …
Maar waar we beseffen dat we allemaal struikelen, fouten maken, tekortschieten,
Net als de volk van God: maar wel weer steeds van genade en vergeving willen leven.
Steeds weer vragen om Gods bescherming in ons leven, of Hij de weg wil wijzen.
Omdat Christus de weg voor ons volmaakt heeft gelopen. Laten we leven uit zijn liefde.
[#6] Het bijzondere is dat in vers 9 en 10 ‘de bazuinen worden omgedraaid’.
De priester die tussen God en het volk instaat, blaast niet alleen zodat het volk luistert.
Hij blaast ook namens het volk tot God. Wanneer de vijanden komen,
Als ze straks in het land zijn, wordt er niet geblazen om de vijand bang te maken.
Er wordt niet geblazen om de soldaten extra moed te geven.
Nee: blaas dan het alarm signaal, een langdurig klagend blazen,
om God te herinneren aan jullie. Dat Hij jullie niet vergeet en juist bevrijdt.
Vanuit de bedreiging en de nood mag de bazuin opklinken naar God.
Heer, hoor ons! Heer, vergeet ons niet! Heer, herinner ons!
Wat is het mooi dat God ons zelf dat geleerd heeft. Als we de nood in de wereld zien.
Oorlogen die aan de gang zijn. Dan mag je roepen tot God of hij zich ontfermt.
Als er nood is in je eigen leven: dingen die je bedreigen of verwarren.
Moeilijke dingen die gebeuren, zorgen over gezondheid of over anderen.
Heer, herinnert U zich mij. Denk aan uw belofte, wilt U de God zijn die mee gaat.
En niet alleen in de nood klinkt dat gebed op. Ook bij de offers.
Tijdens de feestdagen, als het nieuwe maan is.
God gaf de offers, zodat ze tot God konden naderen, zich konden verzoenen.
God heeft het offer gegeven van Christus, we zijn met God verzoend.
Steeds weer mogen we tot Hem naderen in ons gebed. Roepen in nood.
Maar ook danken in blijdschap, vreugde, met elkaar God groot maken.
Lofklanken laten horen, bazuingeschal, tot eer van onze God!
[#7] Als we verder lezen in de bijbel komen de bazuinen regelmatig terug.
Wanneer de tempel van Salomo feestelijk wordt ingewijd.
Als het fundament van de tempel van Zerubbabel wordt gelegd.
Ze markeren de momenten dat God dicht bij zijn volk wil wonen.
En dan lazen we net hoe Jezus beschrijft hoe eens de engelen op de bazuin blazen.
Op een moment dat niemand verwacht, een moment dat niemand kent.
We zien de tekenen van de tijden. In openbaring 8 klinken zeven bazuinen die Gods oordeel aankondigen. Bazuinen die laten zien wat voor rampspoed en ellende er is.
God leidt de geschiedenis door die verdrukking heen naar de grote dag.
De dag dat de laatste, zevende bazuin klinkt en komt Gods koningschap over de wereld.
Hij zal heersen op de troon en iedereen zal voor hem buigen:
‘wij danken U, Heer, want in uw grote macht neemt U het koningschap over’.
En het bijzondere is dat nu die zevende bazuin: Gods tempel in de hemel verschijnt.
En de ark van het verbond. Omgeven door bliksemschichten en groot geraas (Op 11:19).
Uiteindelijk zal God zijn vol leiden naar de nieuwe tempel.
Zal Hij zelf onder zijn volk wonen en altijd bij ons zijn.
[#8] Van die dag kan niemand weten. Maar hij zal zeker komen.
Je kunt hem niet berekenen. Het zal gewoon zijn als in de dagen van Noach.
Iedereen leeft zijn leven van eten en drinken, trouwen, wonen en doen.
Maar Noach had gewaarschuwd voor de vloed, en zo waarschuwt Jezus.
Eens komt die grote dag: ben je klaar om mij dan te ontvangen. Hoor je Gods wekker?
Straks als de laatste bazuin weerklinkt: laat je roepen door mij. Laat je je leiden?
Ik bid dat je zijn stem hoort en met Hem wil leven, vanuit de genade.
Zodat je straks met alle mensen hem kan prijzen en groot kan maken:
Looft God, looft hem overal, looft hem met bazuingeschal! Amen
Recente preken
- Lukas 14 - Aan tafel! #1 Je bent uitgenodigd!
- Handelingen 11 - Aan tafel #2 Iedereen die tot inkeer komt is welkom
- 1 Timoteus - Oefenen in dankbaarheid
- Spreuken 15 - De juiste woorden op de juist tijd. Spreek zacht, weinig en verstandig!
- Zondag 40 - Pleeg geen moord, kies voor de vrede
- Handelingen 6 - Delen van wat je ontvangt in Christus
- Handelingen 5 - Hoe ben je zeker van het geloof?
- Zondag 38 - Leven vanuit de rust (sabbatsjaar)
- Prediker 4:6 - De kunst van werk en een handvol rust
- Numeri 27 - Mozes bidt om een herder voor het volk