Handelingen 5 - Hoe ben je zeker van het geloof?

Geliefde gemeente van onze Heer Jezus Christus,

[#1] Hoe weet je nu of het geloof echt waar en betrouwbaar is?

Dat je de juiste keus maakt, als je zegt: ‘Ik ben christen, ik geloof in de Here Jezus’,

Dat je nadat je gestorven bent, je werkelijk voor God en Jezus verschijnt?

Als christen mag je dat be-amen, geloven, belijden.

Ook volgende week in de viering van het Heilig Avondmaal, in brood en wijn.

Maar in hoeverre twijfel je wel eens? Vraag je je af of dit niet door mensen is verzonnen?

Op internet en social media zie je misschien ook wel andere geloofsovertuigingen.

Maar ook op school, in je team, op de sport, in je buurt kunnen mensen moslim zijn.

Zijn ze boeddhist of hindoe, zoals de mensen in Nepal die zo getroffen zijn.

Het kan soms best lastig zijn:  

Zoveel eeuwen dat het christendom bestaat, zou een bewijs kunnen zijn.

We zien overal dat mensen kracht putten uit het geloof, tot geloof komen.

Dat het wereldwijd geloofd, verteld wordt.

Zoals er bij de leerlingen wonderen gebeurden, gebeuren er soms nog wonderen.

Maar hoe kun je nu echt zeker zijn van het geloof?

 

[#2] Komende tijd willen we oog krijgen voor Gods werk, via het boek handelingen.   

Juist daar gaat het over dat Joden, maar ook mensen uit andere volken gaan geloven.

De Here Jezus heeft geleefd, maar is door de Joden aan het houten kruis geslagen.

Het boek Handelingen gaat over de handelingen van de apostelen, van zijn leerlingen.

Lucas, die eerst het leven, sterven en opstanding van Jezus beschrijft,

beschrijft in dit boek hoe zijn boodschap heel de wereld over gaat.

Hoe de leerlingen met het Pinksterfeest vertellen over Hem.

Hoe ze op weerstand stuiten, moeten lijden om zijn naam, maar toch doorgaan.

Steeds een stapje verder: eerst in Jeruzalem, dan in Galilea en Samaria.

Dan in het huidige Turkije en Griekenland.

En tenslotte in Rome: de hoofdstad van de toen bewoonde wereld.

Gemeenten komen er, leiders worden aangesteld, God bouwt zijn kerk.

Ondanks alle tegenstand, vervolging, geseling gaat het werk door.

Gaan mensen geloven dat Jezus werkelijk de Messias, de opgestane Heer is.

 

[#3] Maar de religieuze leiders van het Joodse volk, zitten met hun handen in het haar.

De eerste gemeenten vormen zich in Jeruzalem: de christenen helpen elkaar,

spreken over Jezus, breken het brood, helpen de armen, roepen God aan.

De leiders worden vervuld met jaloezie: waarom luistert men naar de apostelen?

Waarom laten zoveel mensen zich dopen en belijden dat Jezus de Messias is.

De Joden willen met harde hand hen aanpakken. Ze arresteren de leerlingen.

Verbieden hun om over Jezus te spreken.

Maar uiteindelijk hoe harder ze het verdrukken, hoe meer mensen tot geloof komen.

De christenen worden gedragen door het volk.

Op wonderlijke wijze worden ze daarin ook geholpen door God.

Er gebeuren wonderen: men wil dat de schaduw van Petrus op hen valt,

dan worden ze al genezen.

De leerlingen worden uit de gevangenis geleid, zo langs de soldaten.

Vormen dit al niet grote bewijzen dat dit maar niet iets van mensen is.

God zorgt voor zijn gemeente, dat mensen tot geloof komen, dat er verteld wordt.

Hij zorgt vanaf de eerste Pinksterdag het werk van de verkondiging.

 

[#4] Ik kan me voorstellen dat je zegt: wat helpen die wonderen me vandaag?

Allereerst heeft Lucas opgeschreven wat God gedaan heeft toen,

als bewijs en ondersteuning voor ons geloof nu.

Die wonderen die toen gebeurden: Gods leiding en bescherming,

laten zien dat dit zijn werk was.

Daarnaast zal iemand die gelooft en open staat voor Gods werk,

zien dat God nog steeds werkt. Hoe wonderlijk en bijzonder soms iets gebeurt.

Dat iemand anders misschien zegt: toevallig dat dat gebeurt.

Maar dat jij ziet hoe God iets leidt en hoe bijzonder het is. Het kan geen toeval zijn!  

Vooral in situaties rondom overlijden hoor je wonderlijke nabijheid van God.

Als er wonderen gebeuren, juist waar mensen tot geloof komen.

Als Moslims vaak door een droom tot geloof komen.

Maar ook als je zegt: ik heb dat niet meegemaakt. Geen wonderen ervaren:

Wonderen zijn niet per se nodig om te geloven.

Maar het kan je wel helpen, in ieder geval door in de Bijbel te lezen hoe God werkt.

Hoe Hij hier in de eerste gemeente grote wonderen gedaan heeft!

                           Wat helpt te geloven? Ten eerste: dat je ziet dat het Gods werk is!

 

[#5] En eigenlijk zou je dan kunnen zeggen dat Gamaliël ook een argument geeft.

Wanneer leiders de apostelen weer gearresteerd hebben,

zitten ze met hun handen in het haar! Wat moeten ze nu doen?

Het volk ondersteunt de christenen, ze willen geen nieuwe opstand.

Maar ze willen wel dat dit stopt! Zo raken ze hun gezag in de tempel kwijt.

Ze geloven niet dat Jezus Gods Zoon is, de Messias.

Velen in de raad zouden het prima vinden als de apostelen de doodstraf krijgen.

De apostelen vrezen voor hun leven!

 

Maar dan staat Gamaliël op: hij wijst erop dat ze niet direct wat hoeven te doen.

Gamaliël stond in hoog aanzien. Paulus heeft nog aan zijn voeten gezeten.

Hij was een van de meest vooraanstaande Farizeeërs: stond bekend om zijn wijsheid.

Ook om de rust waarmee hij de dingen beschouwde en erover nadacht.

Hij geeft aan dat wanneer dit uit mensen is, het vanzelf dood zal bloeden.

Judas de Galileeër en Teudas kwamen ook in opstand:

maar toen ze gedood waren, verdwenen de leerlingen vanzelf.

En ja … als dit wel uit God is, kunnen ze beter maar niet tegen God strijden.

 

Zoveel eeuwen later kun je wel zeggen: dat er zo een extra argument is.

De kerk is steeds in stand gebleven. Zelfs in tijden van vervolging en marteling.

God heeft zijn kerk in leven gehouden. Dit was geen mensenwerk.

Dit was maar niet een opstand tegen de Romeinen, met een religieus sausje,

zoals dat het was bij Judas de Galileër en Teudas, dat voor mensen aantrekkelijk was.

Dit is iets dat uit God gekomen is: Hij heeft zijn Zoon gezonden, Jezus is de Messias.

 

Maar zeg je misschien: de islam bestaat ook al heel lang.

Andere godsdiensten zoals het Hindoeïsme bestaan ook al heel lang.

Dat klopt: maar het gaat nu over de vraag van het christendom.

En dan blijkt hoe het christendom maar niet een eendagsvlieg is, maar blijft.

Hier geldt duidelijk: het is geen mensenwerk. 

Het is trouwens heel boeiend om te lezen, hoe Calvijn kritiek heeft op Gamaliël.

Hij zegt: als we de houding van Gamaliël zouden hebben kun je nooit wat zeggen.

Als rechter moet je toch een oordeel vormen, als ouderling moet je aanspreken

op zonde, als vader of moeder moet je toch soms zeggen dat iets niet goed is?

Afwachten is niet altijd de oplossing! Maar dat neemt niet weg:

Hier pakt het goed uit voor de leerlingen en kan de verkondiging door gaan.

             Wat helpt te geloven: ten tweede dat je ziet dat het geen mensenwerk is!

 

[#6] In dit hoofdstuk lezen we over wonderen, we lezen over Gods bescherming.

Bovendien helpt het om te zien dat het geloof al zolang bestaat, niet uit de mens is.  

Maar ik heb ook expres vers 31 gekozen als tekst:

Daar zien we hoe Petrus opnieuw opstaat, net als op de pinksterdag.

Hij wijst op Jezus die gekomen is als redder van de wereld.

Dat Hij aan het kruis genageld is, dat het Sanhedrin daaraan meegewerkt heeft.  

Maar dat Hij is opgestaan, en zo Gods goedheid en genade heeft getoond.

En dat wat de leerlingen hier zien het werk van de Heilige Geest is.

Wanneer het gaat om het echte bewijs van het geloof.

Om de vraag: waarom ga je volgende week avondmaal vieren?

Dan is het echte bewijs vooral deze boodschap.

Dat Jezus gekomen is, dat Hij in jouw hart het geloof wil werken door de Geest.

Dat is het wonder, dat mensen dan gaan geloven, door Gods kracht.

Het gaat verder dan alle argumenten, of alles wat van buiten komt.

Je mag bidden of God je wil helpen om dat geloof aan te nemen.

Want Jezus is de opgestane Heer. Hij heeft zijn Geest gegeven.

En dat geloof mag dan ook zichtbaar worden in de manier waarop je leeft.

Niet de bijzondere dingen, niet het lange bestaan: maar de opstanding van Jezus.

Dat je gelooft dat Hij de levende Heer is, dat is de kern van het geloof.

En dan vooral dat Hij gekomen is om je zonden te vergeven, dat je genade mag vinden.

Wierd Duk zegt deze week in het een interview in het ND:

Mijn vader was dominee, ik zie de waarde van het geloof, dat hij zich wegcijferde.

Dat zijn vader op zijn sterfbed Jezus al zag.

Hij bewondert de kracht van een gemeenschap.

Maar met vergeving … die ene stap, is voor hem een enorme stap, een kloof.

Dat is voor hem een stap te ver. Dan zou hij zich christen noemen.

Hij wil zelf gewoon goed leven en niet bewust het verkeerde doen.

 

Kijk … en leg dat eens naast de kernachtige prediking van Petrus.

Zie daar het verschil met de Joodse leiders, die van alles bij de wet bedacht hadden.

Jezus stierf, Hij stond op: om ons te doen delen in de vergeving.

Jouw fouten, jouw tekorten, jouw twijfels, jouw zwart, jouw slechte daden …

Hij wilde ze op zich nemen. Overnemen. Aan het kruis slaan.

Hij deelt uit van zijn liefde en genade, daarvoor gaf Hij zijn lichaam en bloed.

Zodat we schoon voor God staan, je mag zeggen: Ik ben uw kind Heer.

Als vermoeide en opgejaagde schapen mag je rust bij Jezus vinden.

Daarin hadden de leiders Jezus nog niet als de Messias erkend,

maar dat is juist waarom velen uit het volk wel hun redding vonden.

Zich lieten dopen tot vergeving van de zonden!

             Hoe kun je zeker zijn? Ten derde door Jezus de opgestane Heer zelf.

 

[#7] En als je dat mag geloven, met God wilt leven: is het dan altijd makkelijk?  

Op advies van Gamaliël worden de leerlingen dan vrijgelaten.

Maar ze worden eerst nog wel gegeseld. Heel vernederd, pijnlijk.

Net zoals de apostel Paulus tijdens zijn werk een aantal keer gegeseld is.

Maar we lezen … verheugden zich dat ze mochten delen in het lijden van Jezus.

Het onderwijs van Jezus waren ze niet vergeten: te feliciteren ben je als je …

vrede sticht, zachtmoedig bent … maar ook als je lijdt om mijn naam.

Zo hebben ze ook de profeten die door God gezonden vervolgd.

Het is dus niet zo dat de vrede van Christus, het leven nu al makkelijk maakt.

Wie kiest om Jezus te volgen kan op weerstand stuiten.

Krijgt te maken met lijden voor zijn naam. Maar ook dat is een bewijs.

Een bewijs dat je gaat in de sporen van Jezus.

Hoe bang ben jij om te lijden omwille van het evangelie?

We leven in de tijd van vrijheid en tolerantie, maar zou je bereid zijn om te lijden?

Als kiezen voor Jezus je geld kost, je baan kost, je vrijheid kost,

je promotie, je vriendschap? Jezus paste zich niet aan. Vermeed niet de confrontatie.

Hij had alles over om u, jou en mij te redden. Tot in de dood aan het kruis.

Zijn leerlingen lieten zich niet het zwijgen opleggen: vertelden over de redding.

Ook al werden ze gearresteerd, gegeseld en later velen gedood.

Ik hoop en bid dat God je de kracht mag geven om staande te blijven:

Dat Hij de zekerheid en rust van het geloof mag geven.

Dat je volgende week komt aan het avondmaal om dat te vieren en te gedenken.

Niet als een ‘het zou waar kunnen zijn’, maar dit is zo de basis van mijn leven.

Dit is zo belangrijk: dit mag niemand mij afpakken. Hier wil ik voor leven.

Deze vaste grond van mijn bestaan is Jezus Christus. Amen